Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα παιδιού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δικαιώματα παιδιού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

Cyber Bullying*

Παγκόσμια μέρα κατά του ενδοσχολικού εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας σήμερα. Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο μεταξύ των μαθητών έχουν αρχίσει να γίνονται αντικείμενο προσοχής, συζήτησης και μελέτης και στην Ελλάδα. Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.
Στην Ελλάδα τα ερευνητικά δεδομένα, σύμφωνα με σχετικό εγχειρίδιο της ΕΨΥΠΕ, δείχνουν ότι το 10-15% των μαθητών πέφτουν θύματα μορφών εκφοβισμού και βίας στο σχολείο, ενώ έχει παρατηρηθεί ότι τα αγόρια εμπλέκονται πιο συχνά σε περιστατικά βίας σε σχέση με τα κορίτσια, σε αναλογία 3 προς 1. Τα περιστατικά εκφοβισμού εκδηλώνονται με μεγαλύτερη συχνότητα στο δημοτικό με κορύφωση στα δύο πρώτες τάξεις του γυμνασίου. Αργότερα, η συχνότητα των περιστατικών μειώνεται αισθητά, αλλά τα περιστατικά που εμμένουν ή όσα νέα προκύπτουν, είναι συνήθως σφοδρότερης σοβαρότητας κατά την εφηβική ηλικία των εμπλεκόμενων παιδιών.
Οι συνήθεις εκδηλώσεις του εκφοβισμού, περιλαμβάνουν χειρονομίες, σπρωξιές και γενικότερα σωματική βία, φραστικές επιθέσεις, προσβολές, απειλές και ότι συγκαταλέγεται στη  λεκτική βία, κλοπές και καταστροφές προσωπικών αντικειμένων, εκβιασμούς, σεξουαλική παρενόχληση ή/και κακοποίηση, αποκλεισμό και απομόνωση από παρέες, ομαδικά παιχνίδια και κοινωνικές δραστηριότητες. 

Cyber Bullying
Μία μορφή του σχολικού εκφοβισμού που εμφανίζει μεγάλη εξάπλωση είναι και ο «διαδικτυακός» ή «ηλεκτρονικός εκφοβισμός» (cyber bullying). Ο όρος περιγράφει πράξεις πίεσης, ταπείνωσης, παρενόχλησης, δυσφήμισης, έμμεσες επιθετικές ενέργειες με χρήση μέσων όπως ο υπολογιστής που συνδέεται με το διαδίκτυο και το κινητό τηλέφωνο.
Για τον  ηλεκτρονικό εκφοβισμό μπορεί να χρησιμοποιηθούν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (mail), τα μηνύματα κειμένου ή εικόνας (SMS / MMS), τα chat rooms, τα ιστολόγια και οι ιστοσελίδες και φυσικά οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης( Facebook, ΜySpace, twitter, κά.)
Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μοιάζει πολύ με τον απλό εκφοβισμό αφού και εδώ, υπάρχει θύτης, θύμα και παρατηρητές. Έχει όμως και μερικές διαφορές όπως:
·        Μπορεί να φτάσει σε πολύ λίγο χρόνο σε πολλούς παραλήπτες
·        Τα ηλεκτρονικά μηνύματα είναι σχεδόν αδύνατο να ελεγχθούν
·        Ο θύτης νιώθει ότι μπορεί να παραμείνει ανώνυμος
·        Το θύμα πλήττεται στο σπίτι και στον προσωπικό του χώρο ή κάθε φορά που συνδέεται με το ηλεκτρονικό μέσο που χρησιμοποιεί ο θύτης
Συχνά, ο εκφοβισμός αρχίζει σαν αστείο ή σαν παιχνίδι κατά τη διάρκεια τη διερεύνησης των δυνατοτήτων μιας νέας συσκευής, αλλά μπορεί να εξαπλωθεί ταχύτατα και ευρύτατα και μπορεί να γίνει μια πολύ ενοχλητική κατάσταση ειδικά για τα παιδιά και τους νέους.
Η τυπολογία του ηλεκτρονικού εκφοβισμού
Παρατίθενται οι βασικές εκφάνσεις του ηλεκτρονικού εκφοβισμού, όπως καταγράφονται από την εκπαιδευτικό κυρία Νίκα στο βιβλίο «Delete στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό (εκδόσεις ΕΨΥΠΕ).
Flaming: βίαια και προσβλητικά μηνύματα σε πραγματικό χρόνο με στόχο να προκαλέσουν την απάντηση σε ένα forum ή blog
Παρενόχληση: μιλώ άσχημα για κάποιον, μέσα από μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μηνυμάτων κ.ά., με σκοπό να βλάψω την υπόληψή του
Αντικατάσταση προσώπου (impersonation): στέλνω μηνύματα ή δημοσιεύω κείμενα υποκρινόμενος κάποιον άλλο ή δημιουργώ ψεύτικα διαδικτυακά προφίλ και στέλνω απειλητικά μηνύματα. Τα ψεύτικα προφίλ τα συναντάμε και σε περιπτώσεις παιδεραστών, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο «ψαρεύουν» ανυποψίαστους ανήλικους
Έκθεση προσωπικών δεδομένων: δημοσιεύω προσωπικές πληροφορίες ή φωτογραφίες για κάποιο πρόσωπο χωρίς να έχω την άδειά του
Παραπλάνηση (trickery): κερδίζω την εμπιστοσύνη κάποιου και μετά δημοσιεύω εμπιστευτικές πληροφορίες
Ηλεκτρονική καταδίωξη (cyber stalking): επαναλαμβανόμενες και απειλητικές παρενοχλήσεις με σκοπό την πρόκληση φόβου
Το σχολείο και η οικογένεια, παρέχουν στα παιδιά τη δυνατότητα εκπαίδευσης στις νέες τεχνολογίες. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να εκπαιδεύουν αυτά τα παιδιά στην κριτική αντιμετώπιση της υπερπληροφόρησης και στην εποικοδομητική χρήση και διαχείριση των νέων τεχνολογιών. Σε κάθε περίπτωση, ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο αποτελούν πράξεις επιθετικότητας, που είναι ένα οικουμενικό χαρακτηριστικό. Η υγιής έκφραση της επιθετικότητας και η δημιουργική της αξιοποίηση καθώς και ο σεβασμός της διαφορετικότητας οφείλουν να αποτελούν κομμάτια των όποιων προληπτικών δράσεων και παρεμβάσεων. 


Βιβλιογραφία: Delete στον ηλεκτρονικό εκφοβισμό, ΕΨΥΠΕ

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ηπειρωτικός Αγών" στις 6/3/2015

Τετάρτη 6 Μαΐου 2015

Παιδί και αυτοεκτίμηση


 
Αν όμως γινόμουν πράσινο έντομο, πάλι θα μ΄αγαπούσες;
Πάλι θα με αγκάλιαζες και θα με φιλούσες;
Φυσικά, είπε η Μαμά.
Εγώ θα σ΄αγαπώ ό, τι κι αν γίνει. 



Η αυτοεκτίμηση εκφράζει την αξία που δίνει κάποιος στον εαυτό του. Είναι μια συνολική , συναισθηματική κυρίως στάση για τον εαυτό, που μπορεί να είναι θετική ή αρνητική και επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, δρούμε και σχετιζόμαστε με τους άλλους.
Η αυτοπεποίθηση είναι ένα από τα πολλά επιμέρους κομμάτια της αυτοεκτίμησης, που είναι πολύ πιο ευρεία έννοια. Μπορεί δηλαδή, κανείς, να έχει αυτοπεποίθηση σε έναν τομέα της ζωής του και να στερείται αυτοπεποίθησης σε άλλους.
Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά, οικοδομούνται σταδιακά, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής μας. Τα παιδιά, διαμορφώνουν σταδιακά μια εικόνα και αίσθηση για τον εαυτό τους, μέσα από το «καθρέφτισμα» της μητέρας και του πατέρα αρχικά και στη συνέχεια μέσα από το είδωλό τους στα μάτια όλων των σημαντικών άλλων, παιδαγωγών, συμμαθητών, φίλων.
Τα παιδιά που κατακτούν μια θετική αυτοεκτίμηση, είναι πολύ πιθανό να ενεργούν αρκετά αυτόνομα, να παίρνουν πρωτοβουλίες, να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις συγκρούσεις και το αίσθημα του άγχους, να επιλέγουν κατάλληλους φίλους, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με λειτουργικό τρόπο και να χαίρονται τη ζωή! 

Image result for child self esteem 
 
Στον αντίποδα, τα παιδιά που δεν έχουν μια αρκετά καλή αυτοεκτίμηση, είναι πιο πιθανό να νιώθουν αδύναμα, να αγχώνονται εύκολα, να χρειάζονται πάντα επιβεβαίωση. Το αίσθημα ανεπάρκειας, τα οδηγεί συχνά στο να αναζητούν ευθύνες στους άλλους και να είναι εξαρτημένα από αυτούς, ενώ δυσκολεύονται στο να αντλήσουν τη μέγιστη χαρά από τη ζωή και τις καθημερινές τους ασχολίες.
Υπάρχουν αρκετοί «κλέφτες» της αυτοεκτίμησης, που μπορούν να τρυπώσουν – αν τους το επιτρέψουμε – και να δηλητηριάσουν την καθημερινή μας επικοινωνία με τα παιδιά: η εστίαση στα αρνητικά χαρακτηριστικά και τις αδυναμίες του παιδιού, ο φόβος της θέσπισης – και τήρησης – ορίων, το  εμπόλεμο οικογενειακό κλίμα , το να «σώζουμε» διαρκώς το παιδί από καταστάσεις, η υποτίμηση, οι αρνητικές προσδοκίες και η ανειλικρίνεια, είναι ορισμένοι από αυτούς.
Αντίθετα, η ειλικρίνεια και η ενθάρρυνση, ο διάλογος και η οριοθέτηση, η εστίαση στα θετικά και δυνατά σημεία του παιδιού είναι σύμμαχοι στην αποτελεσματική επικοινωνία και μπορούν να αποτελέσουν σημαντικούς και σταθερούς ενισχυτές της αυτοεκτίμησης.
Πιο συγκεκριμένα, αυτά που μπορούμε να κάνουμε για να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση μιας θετικής αυτοεικόνας του παιδιού και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής του, είναι:
      Να χρησιμοποιούμε θετικές διατυπώσεις (π.χ. μου αρέσει ο τρόπος που το κάνεις αυτό, πέρασα όμορφα μαζί σου)
      Να αξιοποιούμε τη γλώσσα του σώματος και τα μη λεκτικά μηνύματα αποδοχής και εκτίμησης (αγκαλιές, χάδια, νεύματα, σωματική εγγύτητα και έκφραση διαθεσιμότητας στην επικοινωνία)
      Να είμαστε γενναιόδωροι και ενθαρρυντικοί, αποφεύγοντας όμως τους διαρκείς, γενικούς και «κούφιους» επαίνους
      Να διδάξουμε τις θετικές διατυπώσεις για τον εαυτό, ανακατευθύνοντας (αμφισβητώντας;) τις αρνητικές πεποιθήσεις
      Να διδάξουμε την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων
      Να χρησιμοποιούμε εποικοδομητική κριτική, αντί της κατηγόριας, της μείωσης, της υποτίμησης
      Να αποτελούμε παράδειγμα προς μίμηση (ανοχή στα λάθη, αναθεώρηση και επανόρθωση, συναισθηματική διαχείριση, σεβασμός) 

 

Πέρα και πάνω από όλα, αυτό που χρειάζεται είναι η τόνωση της δικής μας αυτοεκτίμησης, η αποδοχή και φροντίδα του εαυτού μας, η θετική στάση ζωής. Και φυσικά, άφθονη αγάπη, χωρίς όρους και ημερομηνία λήξης!

Χαλάει ποτέ η αγάπη; ρώτησε ο Μικρός.
Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει;
… Κι όταν πεθάνουμε και χαθούμε
Θα μ΄αγαπάς ακόμη;
Θα υπάρχει ακόμα η αγάπη;
Η Μαμά πήρε στην αγκαλιά της τον Μικρό και είπε…
Η αγάπη είναι σαν τ΄ αστέρια
Ποτέ δεν πεθαίνει και πάντα φωτίζει.

Σημ. Το κείμενο σε πλάγια γραφή είναι από το βιβλίο ''Θα σ' αγαπώ ό, τι κι αν γίνει''
της Debi Gliori, εκδόσεις Πατάκη.